(==>hell lord<==)
19 July 2005, 05:46 PM
تقريبا تمام رايانه هاي خانگي و سرورها از يک يا چند ديسک سخت استفاده مي کنند. رايانه هاي بزرگ و ابررايانه ها به طور معمول به صدهاديسک سخت متصل هستند. همچنين مي توان دستگاه هاي ديگري از قبيل دوربين هاي فيلمبرداري نيز يافت که به جاي نوار فيلم از ديسک سخت استفاده مي کنند. تمامي اين ديسکهاي سخت يک کار را به خوبي انجام مي دهند و آن ذخيره دائمي اطلاعات ديجيتالي بر روي خود است. آنها به رايانه ها اين قابليت را مي دهند که هنگام خاموشي رايانه اطلاعات را حفظ کنند.
ديسکهاي سخت در دهه 1950 اختراع شدند. در آن زمان طول قطر آنها به 20اينچ مي رسيد در حالي که تنها قادر به ذخيره سازي چند مگابايت بودند. ديسکهاي سخت از صفحات مغناطيسي سختي تشکيل شده اند که اطلاعات بر روي آنها ذخيره مي شوند. در ديسکهاي سخت مواد مغناطيسي بر روي صفحاتي از جنس آلومينيوم يا شيشه با دقت بسيار بالا به صورت لايه اي قرار دارند ، اين صفحات در حين کار با سرعت 272کيلومتر در ساعت مي چرخند.
يک هدنيز که بر روي يک بازو قرار دارد وظيفه خواندن و نوشتن اطلاعات را بر عهده دارد. البته اين هد هيچگاه با سطح ديسک تماس پيدا نمي کند و تنها با فاصله بسيار کمي از آن حرکت مي کند. مزيت عمده ديسکهاي سخت به وسايل ذخيره سازي ديگر دستيابي مستقيم به اطلاعات است. به عنوان مثال براي خواندن اطلاعات ذخيره شده در بلاک صدم يک نوار مغناطيسي ناچاريم که 99 بلاک قبلي را نيز بخوانيم.
اما در ديسک سخت قادر هستيم که بلافاصله به نقطه شروع بلاک صدم پرش کنيم. دو چيز براي اندازه گيري کارايي ديسک سخت وجود دارد که يکي زمان دستيابي به اطلاعات مورد نظر و ديگري نرخ انتقال داده ها است. از زماني که CPU درخواست خواندن يک فايل را ارسال مي کند تا هنگامي که اولين بايت از فايل به CPU فرستاده مي شود زمان دستيابي نام دارد که معمولا بين 10 تا 20 ميلي ثانيه است. به تعداد بايتهايي که در واحد زمان به CPU فرستاده مي شود نيز ، نرخ انتقال گويند که معمولا بين 5 تا 40 مگابايت در ثانيه است. ديسک سخت يک جعبه آلومينيومي است که از يک طرف برد الکترونيکي و موتور چرخاننده ديسکها بر روي آن نصب شده است. در زير برد الکترونيکي اتصالاتي براي موتور ديسک وجود دارد. يک منفذ هوا نيز براي يکسان شدن فشار هواي داخل و خارج محفظه در نظر گرفته شده است.
اگر يک ديسک سخت از کار افتاده در دسترس باشد با بازکردن آن مي توانيد ساختار ساده اما دقيق داخل آن را مشاهده کنيد. سرعت چرخش صفحات 5400 و 7200 دور در دقيقه است.
ديسکهايي که سرعت چرخش آنها 7200 دور در دقيقه است در بازار رايانه به ديسک هاي PLUS يا دور بالا شهرت دارند. سطح صفحات هم به طرز شگفت انگيزي صيقلي شده است. به طوريکه مانند آينه مي توانيد عکس خود را در آن ببينيد.
يک بازو نيز وجود دارد که هد بر روي آن قرار گرفته است. وظيفه بازو حرکت دادن هد سرتاسر سطح ديسک است که با سرعت بسيار بالا انجام مي شود به طوري که قادر است در يک ثانيه 50 بار از لبه ديسک به مرکزي ترين نقطه ديسک رفته و بازگردد اگر مي توانستيم صحنه حرکت بازو بر روي ديسک را مشاهده کنيم ، مطمئنا شگفت زده مي شديم. به منظور افزايش ظرفيت ديسکها از چند صفحه مغناطيسي و چند بازو و چند هد استفاده مي شود. فناوري ساخت ديسکهاي سخت روز به روز درحال پيشرفت است.
ظرفيتها و سرعت ها رو به بالا و حجم فيزيکي دستگاهها رو به پايين در حال رشد هستند. ديسکهاي سخت معمولي داراي سرعت چرخش 5400 دور در دقيقه هستند و قادرند اطلاعات را در واحدهاي دومگابايتي بافر کنند اما نوع «دور بالا» يا پلاس که در بازار ايران رونق بسياري دارد سرعت چرخش 7200دور در دقيقه دارند اما همچنان 2مگابايت بافر دارند.
اخيرا ديسکهاي سختي با فناوري جديدي به نام ATA سريال يا به اختصار SATA موجودند که نرخ انتقال آنها به 150 مگابايت در ثانيه رسيده است و داراي 8 مگابايت بافر هستند. اين ديسکهاي سخت در بازار ايران کمي گرانتر از نوع دور بالا است اما کارايي و سرعت قابل ملاحظه تري دارد همچنين ظرفيت آنها نيز افزايش يافته است. شکل کابلهاي اتصال اين نوع ديسکهاي سخت نيز از آن نوع حجيم پهن قبلي به نوع فشرده تر و باريک تري تغيير کرده است.
ديسکهاي SATA در سرورها که به عملکرد بهتري نياز دارند کارايي بسيار خوبي از خود نشان داده اند. ويژگي منحصر بفرد ديسکهاي SATA که در انواع قبلي موجود نبودند hot-plug بودن آنهاست. به اين معنا که در حالي که رايانه روشن و در حال کار است مي توان کابل اطلاعات و برق را از آن جدا کرده و ديسک جديدي را به رايانه متصل نمود و بلافاصله با آن شروع به کار کرد. در حالي که اين کار براي ديسکهاي قبلي باعث صدمه ديدن و گاهي از کار افتادن قطعه مي شد. البته براي استفاده از اين امکان ديسکهاي SATA بايد مادربرد نيز از اين قابليت پشتيباني کند. درغيراينصورت ممکن است به مادربرد يا ديسک صدمه وارد شود.
ديسکهاي سخت در دهه 1950 اختراع شدند. در آن زمان طول قطر آنها به 20اينچ مي رسيد در حالي که تنها قادر به ذخيره سازي چند مگابايت بودند. ديسکهاي سخت از صفحات مغناطيسي سختي تشکيل شده اند که اطلاعات بر روي آنها ذخيره مي شوند. در ديسکهاي سخت مواد مغناطيسي بر روي صفحاتي از جنس آلومينيوم يا شيشه با دقت بسيار بالا به صورت لايه اي قرار دارند ، اين صفحات در حين کار با سرعت 272کيلومتر در ساعت مي چرخند.
يک هدنيز که بر روي يک بازو قرار دارد وظيفه خواندن و نوشتن اطلاعات را بر عهده دارد. البته اين هد هيچگاه با سطح ديسک تماس پيدا نمي کند و تنها با فاصله بسيار کمي از آن حرکت مي کند. مزيت عمده ديسکهاي سخت به وسايل ذخيره سازي ديگر دستيابي مستقيم به اطلاعات است. به عنوان مثال براي خواندن اطلاعات ذخيره شده در بلاک صدم يک نوار مغناطيسي ناچاريم که 99 بلاک قبلي را نيز بخوانيم.
اما در ديسک سخت قادر هستيم که بلافاصله به نقطه شروع بلاک صدم پرش کنيم. دو چيز براي اندازه گيري کارايي ديسک سخت وجود دارد که يکي زمان دستيابي به اطلاعات مورد نظر و ديگري نرخ انتقال داده ها است. از زماني که CPU درخواست خواندن يک فايل را ارسال مي کند تا هنگامي که اولين بايت از فايل به CPU فرستاده مي شود زمان دستيابي نام دارد که معمولا بين 10 تا 20 ميلي ثانيه است. به تعداد بايتهايي که در واحد زمان به CPU فرستاده مي شود نيز ، نرخ انتقال گويند که معمولا بين 5 تا 40 مگابايت در ثانيه است. ديسک سخت يک جعبه آلومينيومي است که از يک طرف برد الکترونيکي و موتور چرخاننده ديسکها بر روي آن نصب شده است. در زير برد الکترونيکي اتصالاتي براي موتور ديسک وجود دارد. يک منفذ هوا نيز براي يکسان شدن فشار هواي داخل و خارج محفظه در نظر گرفته شده است.
اگر يک ديسک سخت از کار افتاده در دسترس باشد با بازکردن آن مي توانيد ساختار ساده اما دقيق داخل آن را مشاهده کنيد. سرعت چرخش صفحات 5400 و 7200 دور در دقيقه است.
ديسکهايي که سرعت چرخش آنها 7200 دور در دقيقه است در بازار رايانه به ديسک هاي PLUS يا دور بالا شهرت دارند. سطح صفحات هم به طرز شگفت انگيزي صيقلي شده است. به طوريکه مانند آينه مي توانيد عکس خود را در آن ببينيد.
يک بازو نيز وجود دارد که هد بر روي آن قرار گرفته است. وظيفه بازو حرکت دادن هد سرتاسر سطح ديسک است که با سرعت بسيار بالا انجام مي شود به طوري که قادر است در يک ثانيه 50 بار از لبه ديسک به مرکزي ترين نقطه ديسک رفته و بازگردد اگر مي توانستيم صحنه حرکت بازو بر روي ديسک را مشاهده کنيم ، مطمئنا شگفت زده مي شديم. به منظور افزايش ظرفيت ديسکها از چند صفحه مغناطيسي و چند بازو و چند هد استفاده مي شود. فناوري ساخت ديسکهاي سخت روز به روز درحال پيشرفت است.
ظرفيتها و سرعت ها رو به بالا و حجم فيزيکي دستگاهها رو به پايين در حال رشد هستند. ديسکهاي سخت معمولي داراي سرعت چرخش 5400 دور در دقيقه هستند و قادرند اطلاعات را در واحدهاي دومگابايتي بافر کنند اما نوع «دور بالا» يا پلاس که در بازار ايران رونق بسياري دارد سرعت چرخش 7200دور در دقيقه دارند اما همچنان 2مگابايت بافر دارند.
اخيرا ديسکهاي سختي با فناوري جديدي به نام ATA سريال يا به اختصار SATA موجودند که نرخ انتقال آنها به 150 مگابايت در ثانيه رسيده است و داراي 8 مگابايت بافر هستند. اين ديسکهاي سخت در بازار ايران کمي گرانتر از نوع دور بالا است اما کارايي و سرعت قابل ملاحظه تري دارد همچنين ظرفيت آنها نيز افزايش يافته است. شکل کابلهاي اتصال اين نوع ديسکهاي سخت نيز از آن نوع حجيم پهن قبلي به نوع فشرده تر و باريک تري تغيير کرده است.
ديسکهاي SATA در سرورها که به عملکرد بهتري نياز دارند کارايي بسيار خوبي از خود نشان داده اند. ويژگي منحصر بفرد ديسکهاي SATA که در انواع قبلي موجود نبودند hot-plug بودن آنهاست. به اين معنا که در حالي که رايانه روشن و در حال کار است مي توان کابل اطلاعات و برق را از آن جدا کرده و ديسک جديدي را به رايانه متصل نمود و بلافاصله با آن شروع به کار کرد. در حالي که اين کار براي ديسکهاي قبلي باعث صدمه ديدن و گاهي از کار افتادن قطعه مي شد. البته براي استفاده از اين امکان ديسکهاي SATA بايد مادربرد نيز از اين قابليت پشتيباني کند. درغيراينصورت ممکن است به مادربرد يا ديسک صدمه وارد شود.