ali
12 September 2004, 04:03 PM
امروز مي خواهيم در مورد رابطه HTML و XML و همچنين در مورد ساختار سند هاي (XML Documents) XML کمي صحبت کنيم. اسکلت کلي يک فايل HTML بصورت زير است.
<html>
<head>
<title></title>
</head>
<body>
......................................
</body>
</html>
هر فايل HTML داراي چند قسمت مهم و مستقل از يکديگرست که با برچسبهاي خاص (Tag) خود از هم جدا مي شوند فايلهاي XML نيز اين ويژگي را دارند.
HTML عليرغم تمام شايستگي هايش ذاتا محدود است چون ايده اساسي نهفته در آن به متن هاي ثابت و ايستا مربوط مي شود و اينجاست که XML بعنوان يک مکمل وارد صحنه مي شود ( البته XML در اين زمينه تنها نيست در درسهاي بعدي درباره ساير مکملها صحبت خواهيم کرد.)
XML نيز يک زبان علامتگذاري است که برچسبهايي شبيه HTML دارد.
اما برتري XML بر HTML در اين نهفته است که به شما اجازه مي دهد تا برچسبهاي کاملا جديدي ( مطابق نيازهايتان) تعريف کنيد و از اين جهت بسيار انعطاف پذيرتر از HTML است. HTML زبان ساده و راحتي است و قواعد آن چندان محکم و الزام آور نيست . اگر در جايي از يک سند HTML چيزي را فراموش کنيد و يا عمدا ناديد بگيريد کاوشگر جاي خالي آنرا برايتان پر خواهد گرفت.
اما XML اينقدر سهل انگار و بخشنده نيست و مجبوريد قواعد زير را کالا رعايت کنيد:
1- هر برچسب شروع بايد با يک برچسب پايان جفت شود.
2- برچسب ها نبايد با يکديگر همپوشاني داشته باشند.
3- نام برچسب ها به نوع (بزرگ يا کوچک) حروف حساس است.
در HTML نيز بسياري از برچسب ها جفت هستند يعني بدون آخري اولي کارکرد صحيح خود را از دست مي دهد. اما در تعدادي از آنها وجود برچسب پاياني الزامي نيست و مي توان آنرا حذف کرد. بهترين نمونه اين قبيل برچسبها برچسب پارگراف يا همان <P> است. اما در HTML بر چسب هايي نيز وجود دارند که در واقع يک عمل هستند نه فرمت قسمتي از متن . بهترين نمونه اين قبيل برچسب ها <BR> يعني بر چسب خط جديد است .
در اين قبيل موارد براي رعايت قاعده اول XML برچسب شروع و پايان را در يک برچسب ادغام کرده است. که به آن برچسب خالي (empty tag) گفته مي شود. براي مثال برچسب <BR> در XML بصورت </ br> در آمده است . در اينجا "/" بعد از "br" نشان دهنده آنست که برچسب شروع و پايان در هم ادغام شده اند.
HTML در زمينه همپوشاني و تداخل (Casting) برچسب ها نيز بسيار سهل انگار است. ولي در XML بايد دستورات به صورت مرتب نوشته شود و رعايت قاعده براي دستورات الزامي است.
<html>
<head>
<title></title>
</head>
<body>
......................................
</body>
</html>
هر فايل HTML داراي چند قسمت مهم و مستقل از يکديگرست که با برچسبهاي خاص (Tag) خود از هم جدا مي شوند فايلهاي XML نيز اين ويژگي را دارند.
HTML عليرغم تمام شايستگي هايش ذاتا محدود است چون ايده اساسي نهفته در آن به متن هاي ثابت و ايستا مربوط مي شود و اينجاست که XML بعنوان يک مکمل وارد صحنه مي شود ( البته XML در اين زمينه تنها نيست در درسهاي بعدي درباره ساير مکملها صحبت خواهيم کرد.)
XML نيز يک زبان علامتگذاري است که برچسبهايي شبيه HTML دارد.
اما برتري XML بر HTML در اين نهفته است که به شما اجازه مي دهد تا برچسبهاي کاملا جديدي ( مطابق نيازهايتان) تعريف کنيد و از اين جهت بسيار انعطاف پذيرتر از HTML است. HTML زبان ساده و راحتي است و قواعد آن چندان محکم و الزام آور نيست . اگر در جايي از يک سند HTML چيزي را فراموش کنيد و يا عمدا ناديد بگيريد کاوشگر جاي خالي آنرا برايتان پر خواهد گرفت.
اما XML اينقدر سهل انگار و بخشنده نيست و مجبوريد قواعد زير را کالا رعايت کنيد:
1- هر برچسب شروع بايد با يک برچسب پايان جفت شود.
2- برچسب ها نبايد با يکديگر همپوشاني داشته باشند.
3- نام برچسب ها به نوع (بزرگ يا کوچک) حروف حساس است.
در HTML نيز بسياري از برچسب ها جفت هستند يعني بدون آخري اولي کارکرد صحيح خود را از دست مي دهد. اما در تعدادي از آنها وجود برچسب پاياني الزامي نيست و مي توان آنرا حذف کرد. بهترين نمونه اين قبيل برچسبها برچسب پارگراف يا همان <P> است. اما در HTML بر چسب هايي نيز وجود دارند که در واقع يک عمل هستند نه فرمت قسمتي از متن . بهترين نمونه اين قبيل برچسب ها <BR> يعني بر چسب خط جديد است .
در اين قبيل موارد براي رعايت قاعده اول XML برچسب شروع و پايان را در يک برچسب ادغام کرده است. که به آن برچسب خالي (empty tag) گفته مي شود. براي مثال برچسب <BR> در XML بصورت </ br> در آمده است . در اينجا "/" بعد از "br" نشان دهنده آنست که برچسب شروع و پايان در هم ادغام شده اند.
HTML در زمينه همپوشاني و تداخل (Casting) برچسب ها نيز بسيار سهل انگار است. ولي در XML بايد دستورات به صورت مرتب نوشته شود و رعايت قاعده براي دستورات الزامي است.