illustrator cs

[Fashist]

برنامه ايست وكتوري مانند بر نامه هاي freehand - corel اما:
به نظر من كار با اين برنامه بهتر - حرفهاي تر و راحت تر با برنامه هاي ذكر شده است.
از نكات جالب براشها و استايل هاي موجود در اين برنامه است كه كار شما را براي ترسيم آرم و لوگو راحت ميكند
كار با اين برنامه را براي حتي يك ثانيه هم شده يه شما پيشنهاد ميكنم
در پست بعدي سعي ميكنم پلاگين هاي اين برنامه را قرار دهم
فعلا 8) 8)

[ali]

برنامه ايست وكتوري مانند بر نامه هاي freehand - corel اما:
سلام دوست عزيز خوشحالم كه شما هم به جمع ما پيوستين :evil:
لطف كنين يه مقاله در مورد فرق وكتور با بيتمپ اراءه بدين چون فكر مي كنم ممكنه بهضي ها فرق اين دو رو ندونند :o

[Fashist]

چشم در اصرع وقت هچين كاري رو انجام ميدم
فعلا

[minime]

سلام دوست عزيز خوشحالم كه شما هم به جمع ما پيوستين :evil:
لطف كنين يه مقاله در مورد فرق وكتور با بيتمپ اراءه بدين چون فكر مي كنم ممكنه بهضي ها فرق اين دو رو ندونند :o




نوشتن توي اين تاپيك كمي فسيل شده شايد عجيب باشه. بخصوص كه شايد كسي ديگه اصلاً اين تاپيك و جوابهاي احتمالي رو چك هم نمي‌كنه. اما ديدم بخش برنامه‌هاي وكتور نسبت به پيكسل خيلي خلوت هست و جواب اين درخواستي هم كه شده، مي‌تونه تو آينده هم بدرد كاربران گذري بخوره.


قبل از گفتن تفاوت اين مدل بايد اول بفهميد كه چطور مي‌شه دنياي واقعي كه آنالوگ (يعني پيوسته) هست رو تبديل به دنياي كامپيوتر كه ديجيتال (گسسته) بوده و فقط صفر و يك رو مي‌شناسه، تبديل كرد. در گذشته‌هاي دور همين ايران خودمون، براي اين مشكل فكري كرده بودن. يعني فهميده بودن كه مي‌شه بجاي نقاشي دستي طرحها روي فرش كه آنالوگ حساب مي‌شه، طرح رو به نقاط رنگي ريز (با كمك نخهاي رنگي) تقسيم كرد و طرح بافته شده توي چشم آدميزاد جوري ديده مي‌شه كه شبيه طرحهاي دنياي واقعي پيوسته به نظر مي‌رسه.
نكته مهمي كه به نظر مي‌آد اين هست كه هر چي اين نقاط رنگي يا در فرشبافي گره، بيشتر و كوچيكتر باشه، طرح واضحتر بوده و بيشتر آنالوگ به چشم مي‌آد.


از همين خاصيت توي كامپيوتر هم استفاده كردن و تصوير دنياي واقعي رو از پشت يه صفحه شطرنجي ديده و هر كدوم از اون خونه‌هاي شطرنج رو به يه پيكسل (كوچكترين واحد گرافيك در كامپيوتر) نسبت دادن. توي اين صفحه شطرنجي خونه‌ها مي‌تونن (روشن يا 1 يا سياه) باشن و يا مي‌تونن (خاموش يا 0 يا سفيد) باشن. اين صفحه شطرنجي اگه خونه‌هاي كافي داشته باشه و از دور نگاه بشه، مي‌تونه يه تصوير در دنياي واقعي رو القاء كنه. هر چي تعداد اين خونه‌ها بيشتر، تصوير واضحتر هست (همان وضوح و رزولوشن). البته اين براي توضيح پايه بود و در عكسهاي فعلي اين پيكسلها مي‌تونن اطلاعات رنگ و حتي بيشتر داشته باشن و يه عكس رنگي رو شبيه‌سازي كنن.


مشكل عكسهاي پيكسلي اين هست كه بعد از ديده شدن تصوير واقعي از پشت اون صفحه شطرنجي مجازي (عمليات اسكن يا عكاسي ديجيتال) ديگه نمي‌شه تعداد اين خونه‌هاي شطرنجي يا به قولي پيكسلها رو بيشتر كرد كه عكس واضحتر بشه. اگه بطور مجازي هم توي كامپيوتر اينكار انجام بشه تا حدي كه چشم بتونه قبول كنه، مي‌شه بزرگ كرد و بيشتر از اون عكس ناواضح مي‌شه. راه حل اساسي اينكار هم اسكن يا عكاسي مجدد با كمك صفحه شطرنجي مجازي بزرگتر هست.





راه ديگه كه براي تبديل تصوير دنياي واقعي به دنياي كامپيوتر هست، راه فرمولهاي رياضي اشكال هندسي و منحني‌ها هست. در دنياي واقعي شما مي‌تونيد يه دايره رو به دو جور نشون بديد. يه بار با كشيدن اون و يه بار با دادن مختصات رياضي و تعريف منحني رسم دايره. هر دو يه چيز رو تداعي مي‌كنن.

توي برنامه‌هاي برداري يا به قولي Vector (منحني برداري) عكس با فرمول رياضي منحني و مختصات ساخته مي‌شه. از همين توضيح بايد بفهميد كه اين برنامه‌ها‌ توي شبيه‌سازي دنياي واقعي و تصاوير طبيعي خيلي ضعيفتر از پيكسلي‌ها هستن. اما حسن وكتور اين هست كه بر خلاف پيكسل شما مي‌تونيد تا جايي كه برنامه بهتون اجازه بده عكس رو بزرگ يا كوچيك كنيد، بدون اينكه كيفيتش خراب بشه. براي همين اينجور برنامه‌ها براي طرحهايي با حاشيه واضح و تيز مثل كادر، نوشته و طرحهاي گرافيكي تخيلي كاربرد دارن.

در اين برنامه‌ها شما سه عنصر براي تعيين شكل يه تصوير از دنياي واقعي داريد.
- مختصات هندسي
- فرمول شكل يا منحني
- نحوه پر كردن خطوط يا سطوح



نكته:
جالب اينجاست كه برنامه‌هاي سه‌بعدي در اصل همين برنامه‌هاي وكتور دوبعدي هستن كه فقط اشكال رو در سه جهت برداري ترسيم مي‌كنن و توي رندر نهايي با هم تركيب مي‌كنن.


نكته:
برنامه‌هاي دوبعدي يا سه‌بعدي وكتور مي‌تونن توي يه بخش با برنامه‌هاي پيكسلي ارتباط داشته باشن و اون هم استفاده از عكسهاي پيكسلي در بخش پر كردن سطوح هست. به غير از اين بخش در جاهاي ديگه نمي‌تونن با هم تركيب شده و يا بجاي هم بكار برن.


نكته:
بعضي برنامه‌ها هر چي جديدتر و پيشرفته‌تر مي‌شن از خواص اون طرف مقابل بيشتر در برنامه اصلي استفاده مي‌كنن و اين نشون‌دهنده يكي بودن مفهوم پيكسل و وكتور نيست.
مثل فتوشاپ كه توش كشيدن منحني‌هاي بزيه و غيره پيشرفته‌تر مي‌شه و يا فيلترهاي تصويري توي كرل، فري‌هند و ايلوستريتر و مشابه اين مثالها.