F.®.A
9 April 2007, 11:37 AM
ايرانيها به سرويس Prepaid Mobile، "سرويس تلفن همراه اعتباري" ميگويند. حال هر كسي با اندك شم زباني خود، ميتواند تصديق كند كه چنين معادلي، غلط است زيرا گمراه كننده است.
* نخست اينكه اپراتور Prepaid ، تنها يك "سيم كارت" را ميفروشد و نه تلفن همراه را، يعني خريد تلفن همراه، بر عهده مشترك Prepaid است و هزينهاي است كه مشترك بايد علاوه بر قيمت كارت Prepaid بپردازد و آزاد است اين تلفن را از هر فروشندهاي بخرد.
* دوم اينكه كارت فروخته شده از طرف اپراتور Prepaid ، اصلا جزو مقوله كارتهاي اعتباري قرار نميگيرد بلكه از زمره كارتهايي است كه با استفاده از آن، (به اصطلاح؛) "سوخته ميشود" يعني صفر ميشود و دارنده آن ديگر قادر نيست از آن استفاده كند مگر اينكه دوباره مبلغي را به اپراتور Prepaid بپردازد و اپراتور همان كارت را دوباره "شارژ" كند و يا اينكه كارت جايگزيني را صادر نمايد.
ما اگر بخواهيم اصطلاح Prepaid Mobileرا معادلسازي كنيم، ميتوانيم با گرتهبرداري از صورت واژگاني آن در زبان انگليسي، آن را "همراه پيش پرداخته" بناميم و به طور اختصار به چنين سرويسي، "پيش پرداخته" بگوئيم و اپراتور (يا به قول گروه واژهگزيني مخابرات وابسته به فرهنگستان زبان و ادب فارسي:) بهرهبردار مربوطه را نيز پيش پرداخته بناميم: "اپراتور يا (بهرهبردار) پيش پرداخته" .
تفاوتهاي سرويس پيش پرداخته با سرويسهاي "پس پرداخته" در اين است كه در سرويس نخست، اول پول خدمات ارتباطات همراه را ميپردازيم و سپس از اين خدمات بهرهمند ميشويم و لذا تنها به ميزاني كه پول پرداختهايم ميتوانيم صحبت كنيم. اما در سرويس دوم، برعكس، دوماه بعد از استفاده نامحدود (به هر مقداري كه در وسع مالي ماست) از تلفن همراه خود، صورتحسابي به دستمان ميرسد كه مبلغ كاركرد را به ما اعلام ميكند و ما در مهلت معيني و يا پس از عدول از آن، در دوره يا دورههاي بعدي صورتحساببرداري، مجبور به پرداخت وجه مندرج در صورتحساب خود هستيم.
از اين رو، اصطلاح "پيش پرداخته"، به قدر كافي شفاف و رسا است و در فارسي توصيه ميشود، از اين اصطلاح به جاي Prepaid استفاده شود.
مزاياي "كارت پيش پرداخته"
در سرويس "پس پرداخته" يا همين خدمات موبايلي كه الان در ايران داريم، در اكثر موارد غافلگير ميشويم وقتي صورتحساب كاركرد دوره دو ماهه پيشين خود را ميبينيم، به خصوص اگر استفاده كننده از "سيم كارت پس پرداخته"، فرد جواني باشد كه دستش به قول معروف هنوز "توي جيب خودش نميرود" و از لحاظ مالي وابسته به پدر و مادر است! در حالي كه در سرويس پيش پرداخته، هر كس بر هزينهاي كه مايل است در ازاي استفاده از موبايل خود بكند از پيش وقوف و در كنترل خود دارد.
دفاتر دولتي و دولتمردان نيز كه عادت دارند هر سرويسي را مجاني در اختيار بگيرند، به اين ترتيب بيشتر قابل كنترل هستند!
بايد توجه داشت كه يكي از عللي كه باعث ميشود تا كمتر مديري در دولت، بر هزينههاي سازمان تحت سرپرستي خود اشراف داشته باشد همين عدم كنترل مخارج ارتباطي خود و كاركنان خود است.
امروزه، هزينههاي ارتباطي سازمانها، به طور نمايي در حال افزايش است. اين هم به علت تنوع خدماتي است كه شبكههاي ارتباطي در اختيار ما ميگذارند و هم به دليل سهولت دسترسي به آنها.
از سوي ديگر، خدمات و وسائل ارتباطي در صورتي كه در كنترل مديران درآيند، به نحو تحسين برانگيزي، بهرهوري نظام را بالا ميبرند وگرنه معضلي بر معضلات نظام ميافزايند. استفاده مهلتدار و موقت نيز يكي ديگر از مزاياي كارت همراه پيش پرداخته است. به اين طريق ميتوان در مدتي كه از ميهماني پذيرايي ميكنيم و يا از كارشناسي به طور موقت دعوت به كار كردهايم، كارت همراه پيش پرداختهاي را در اختيار وي بگذاريم.
گرانتر، ارزانتر است
ارزش كارتهاي پيش پرداخته برحسب كاركرد و مدت استفاده از يك كارت، متفاوت است. در اروپا، كارتهاي 25 يورويي، 50 يورويي و 75 يورويي را ميتوان از بهرهبردار پيش پرداخته و يا از فروشگاههايي كه اين كارتها را عرضه ميكنند، تهيه كرد.
حال به سادگي قابل قبول و تصور است كه كارتهاي ارزانتر، زودتر به ميزان "صفر" خود نزديك ميشوند و "ميسوزند" و ما را در مضيقه ميگذارند، چه بسا در چنين شرايطي، قطع ارتباط، حتي اگر ناگهاني هم نباشد و با وقوف و آگاهي قبلي نيز همراه باشد، دردناك باشد و ما را دچار ضرر و زيان كند پس كساني كه نه به صورت موقت بلكه به طور پيوسته از خدمات پيش پرداخته استفاده ميكنند. بهتر است، كارت داراي ارزش بيشتري را خريداري كنند زيرا از سوي ديگر، بهرهبرداران پيش پرداخته، براي ترغيب خريداران، تخفيف بيشتري را در نظر ميگيرند.
صرفه ناشي از تكثر و تنوع
در زبان انگليسي، اصطلاح Economy of Scope هنگامي مطرح ميشود كه صرفههاي اقتصادي ناشي از كثرت محصول و تعداد بسيار زياد مشتريان، باعث ميشود تا هزينهها، به نسبت، پائين بيايند و همان محصول و خدمات، با قيمت ارزانتري به فروش برسد. بازار خدمات پيش پرداخته، دقيقا، موضوع مقوله Economy of Scope است. به همين علت، هم اكنون بيش از 80 درصد از كل كاربران همراه اروپا، از مشتريان پروپاقرص، خدمات پيش پرداخته هستند.
برخورداري از طيف خدمات
به طور كلي هر خدمتي كه در شبكه تلفن همراه پس پرداخته موجود است، در اختيار مشتريان كارت پيش پرداخته نيز ميباشد. پس، از اين لحاظ، يعني از لحاظ برخورداري از طيف خدمات پايه تا خدمات مكمل و ويژه، مشتريان كارتهاي پيش پرداخته چيزي از مشتريان پس پرداخته، كم ندارند بلكه برعكس، اپراتورهاي پيش پرداخته قادر هستند خدمات بيشتري را نيز عرضه كنند. يكي از سادهترين خدمات اپراتورهاي پيش پرداخته كه با ماهيت كار آنها در ارتباط مستقيم است، همين "همه جا" و "همه وقت" قابل خريد بودن و بيوقفه قابل استفاده و فعال بودن كارتهاي پيش پرداخته است.
نتيجهگيري:
اپراتورهاي كارتهاي پيش پرداخته، با انواع و اقسام كارتهايي كه دارند مانند كارت يك بار مصرف، كارت چند بار مصرف و قابل "شارژ" تغيير شماره تلفن همراه (در صورت تمايل مشترك) و يا تداوم شماره همراه (در صورت تعويض و "شارژ" مجدد كارت) داراي انعطافپذيري بالايي هستند و قادر هستند خود را با شرايط مشتريان خود، به بهترين نحو ممكن وفق دهند.
اين بهرهبرداران، رقيب سرسخت اپراتورهاي سيم كارتهاي پس پرداخته هستند و در اكثر موارد، بهرهبرداران پس پرداخته را مجبور ميكنند، آنها نيز اقدام به تهيه زيرساختهاي خدمات پيش پرداخته كنند تا از اين بازار پررونق سهمي نيز نصيب ايشان شود
منبع: خودم-جمع آوری از ماهنامه مخابرات
* نخست اينكه اپراتور Prepaid ، تنها يك "سيم كارت" را ميفروشد و نه تلفن همراه را، يعني خريد تلفن همراه، بر عهده مشترك Prepaid است و هزينهاي است كه مشترك بايد علاوه بر قيمت كارت Prepaid بپردازد و آزاد است اين تلفن را از هر فروشندهاي بخرد.
* دوم اينكه كارت فروخته شده از طرف اپراتور Prepaid ، اصلا جزو مقوله كارتهاي اعتباري قرار نميگيرد بلكه از زمره كارتهايي است كه با استفاده از آن، (به اصطلاح؛) "سوخته ميشود" يعني صفر ميشود و دارنده آن ديگر قادر نيست از آن استفاده كند مگر اينكه دوباره مبلغي را به اپراتور Prepaid بپردازد و اپراتور همان كارت را دوباره "شارژ" كند و يا اينكه كارت جايگزيني را صادر نمايد.
ما اگر بخواهيم اصطلاح Prepaid Mobileرا معادلسازي كنيم، ميتوانيم با گرتهبرداري از صورت واژگاني آن در زبان انگليسي، آن را "همراه پيش پرداخته" بناميم و به طور اختصار به چنين سرويسي، "پيش پرداخته" بگوئيم و اپراتور (يا به قول گروه واژهگزيني مخابرات وابسته به فرهنگستان زبان و ادب فارسي:) بهرهبردار مربوطه را نيز پيش پرداخته بناميم: "اپراتور يا (بهرهبردار) پيش پرداخته" .
تفاوتهاي سرويس پيش پرداخته با سرويسهاي "پس پرداخته" در اين است كه در سرويس نخست، اول پول خدمات ارتباطات همراه را ميپردازيم و سپس از اين خدمات بهرهمند ميشويم و لذا تنها به ميزاني كه پول پرداختهايم ميتوانيم صحبت كنيم. اما در سرويس دوم، برعكس، دوماه بعد از استفاده نامحدود (به هر مقداري كه در وسع مالي ماست) از تلفن همراه خود، صورتحسابي به دستمان ميرسد كه مبلغ كاركرد را به ما اعلام ميكند و ما در مهلت معيني و يا پس از عدول از آن، در دوره يا دورههاي بعدي صورتحساببرداري، مجبور به پرداخت وجه مندرج در صورتحساب خود هستيم.
از اين رو، اصطلاح "پيش پرداخته"، به قدر كافي شفاف و رسا است و در فارسي توصيه ميشود، از اين اصطلاح به جاي Prepaid استفاده شود.
مزاياي "كارت پيش پرداخته"
در سرويس "پس پرداخته" يا همين خدمات موبايلي كه الان در ايران داريم، در اكثر موارد غافلگير ميشويم وقتي صورتحساب كاركرد دوره دو ماهه پيشين خود را ميبينيم، به خصوص اگر استفاده كننده از "سيم كارت پس پرداخته"، فرد جواني باشد كه دستش به قول معروف هنوز "توي جيب خودش نميرود" و از لحاظ مالي وابسته به پدر و مادر است! در حالي كه در سرويس پيش پرداخته، هر كس بر هزينهاي كه مايل است در ازاي استفاده از موبايل خود بكند از پيش وقوف و در كنترل خود دارد.
دفاتر دولتي و دولتمردان نيز كه عادت دارند هر سرويسي را مجاني در اختيار بگيرند، به اين ترتيب بيشتر قابل كنترل هستند!
بايد توجه داشت كه يكي از عللي كه باعث ميشود تا كمتر مديري در دولت، بر هزينههاي سازمان تحت سرپرستي خود اشراف داشته باشد همين عدم كنترل مخارج ارتباطي خود و كاركنان خود است.
امروزه، هزينههاي ارتباطي سازمانها، به طور نمايي در حال افزايش است. اين هم به علت تنوع خدماتي است كه شبكههاي ارتباطي در اختيار ما ميگذارند و هم به دليل سهولت دسترسي به آنها.
از سوي ديگر، خدمات و وسائل ارتباطي در صورتي كه در كنترل مديران درآيند، به نحو تحسين برانگيزي، بهرهوري نظام را بالا ميبرند وگرنه معضلي بر معضلات نظام ميافزايند. استفاده مهلتدار و موقت نيز يكي ديگر از مزاياي كارت همراه پيش پرداخته است. به اين طريق ميتوان در مدتي كه از ميهماني پذيرايي ميكنيم و يا از كارشناسي به طور موقت دعوت به كار كردهايم، كارت همراه پيش پرداختهاي را در اختيار وي بگذاريم.
گرانتر، ارزانتر است
ارزش كارتهاي پيش پرداخته برحسب كاركرد و مدت استفاده از يك كارت، متفاوت است. در اروپا، كارتهاي 25 يورويي، 50 يورويي و 75 يورويي را ميتوان از بهرهبردار پيش پرداخته و يا از فروشگاههايي كه اين كارتها را عرضه ميكنند، تهيه كرد.
حال به سادگي قابل قبول و تصور است كه كارتهاي ارزانتر، زودتر به ميزان "صفر" خود نزديك ميشوند و "ميسوزند" و ما را در مضيقه ميگذارند، چه بسا در چنين شرايطي، قطع ارتباط، حتي اگر ناگهاني هم نباشد و با وقوف و آگاهي قبلي نيز همراه باشد، دردناك باشد و ما را دچار ضرر و زيان كند پس كساني كه نه به صورت موقت بلكه به طور پيوسته از خدمات پيش پرداخته استفاده ميكنند. بهتر است، كارت داراي ارزش بيشتري را خريداري كنند زيرا از سوي ديگر، بهرهبرداران پيش پرداخته، براي ترغيب خريداران، تخفيف بيشتري را در نظر ميگيرند.
صرفه ناشي از تكثر و تنوع
در زبان انگليسي، اصطلاح Economy of Scope هنگامي مطرح ميشود كه صرفههاي اقتصادي ناشي از كثرت محصول و تعداد بسيار زياد مشتريان، باعث ميشود تا هزينهها، به نسبت، پائين بيايند و همان محصول و خدمات، با قيمت ارزانتري به فروش برسد. بازار خدمات پيش پرداخته، دقيقا، موضوع مقوله Economy of Scope است. به همين علت، هم اكنون بيش از 80 درصد از كل كاربران همراه اروپا، از مشتريان پروپاقرص، خدمات پيش پرداخته هستند.
برخورداري از طيف خدمات
به طور كلي هر خدمتي كه در شبكه تلفن همراه پس پرداخته موجود است، در اختيار مشتريان كارت پيش پرداخته نيز ميباشد. پس، از اين لحاظ، يعني از لحاظ برخورداري از طيف خدمات پايه تا خدمات مكمل و ويژه، مشتريان كارتهاي پيش پرداخته چيزي از مشتريان پس پرداخته، كم ندارند بلكه برعكس، اپراتورهاي پيش پرداخته قادر هستند خدمات بيشتري را نيز عرضه كنند. يكي از سادهترين خدمات اپراتورهاي پيش پرداخته كه با ماهيت كار آنها در ارتباط مستقيم است، همين "همه جا" و "همه وقت" قابل خريد بودن و بيوقفه قابل استفاده و فعال بودن كارتهاي پيش پرداخته است.
نتيجهگيري:
اپراتورهاي كارتهاي پيش پرداخته، با انواع و اقسام كارتهايي كه دارند مانند كارت يك بار مصرف، كارت چند بار مصرف و قابل "شارژ" تغيير شماره تلفن همراه (در صورت تمايل مشترك) و يا تداوم شماره همراه (در صورت تعويض و "شارژ" مجدد كارت) داراي انعطافپذيري بالايي هستند و قادر هستند خود را با شرايط مشتريان خود، به بهترين نحو ممكن وفق دهند.
اين بهرهبرداران، رقيب سرسخت اپراتورهاي سيم كارتهاي پس پرداخته هستند و در اكثر موارد، بهرهبرداران پس پرداخته را مجبور ميكنند، آنها نيز اقدام به تهيه زيرساختهاي خدمات پيش پرداخته كنند تا از اين بازار پررونق سهمي نيز نصيب ايشان شود
منبع: خودم-جمع آوری از ماهنامه مخابرات