NaRa
9 October 2004, 11:16 PM
به گزارش سرويس بينالملل «بازتاب»، يوري لافبن، پژوهشگر روسي و رييس موزه «شهابسنگ تونگوسكا و اجسام فضايي»، از كشف دو ميله فلزي سنگين توسط تيم تحقيقاتي خود خبر داد كه مدعي است، ساخته دست بشر نيست.
روزنامه «الشرقالاوسط» ـ چاپ لندن ـ با اعلام اين خبر افزود: اين دو ميله در نزديكي روستاي «واناوارا» كشف شده است؛ يكي از اين ميلهها در عمق 5/1 متري و در ميان جسمي يافت شده كه متعلق به يك ستاره دنبالهدار بوده و ميله دوم نيز در ميان آهن قراضههاي موجود در نزديكي ريل راهآهن پيدا شده است.
پيش از اين نيز روسها در سال 1908 ادعا كرده بودند كه در محل سقوط شهابسنگ «تونگوسكا» در سيبري بقاياي يك سفينه فضايي را يافتهاند كه ساخته دست بشر نيست.
ساكنان نزديك به محل سقوط اين شهابسنگ، اين منطقه را بديمن ميدانند، اما آنچه كه موضوع را جديتر ميسازد، اين است كه دانشمندان نيز وجود برخي چيزهاي بديمن در اين محل را نفي نميكنند، به گونهاي كه برخي از اين دانشمندان ميگويند، در يكي از مناطق نزديك به محل مذكور در سيبري، عقربههاي ساعت كندتر حركت ميكند و اين پديده ناشناختهاي است كه هنوز مطالعه و بررسي نشده است. مورد عجيب ديگر در اين محل، مشاهده اشباحي است كه به صورت آشكار حركت ميكنند.
دانشمندان مذكور تصريح كردند، آنان با چشمان خود ديدهاند، افرادي كه از اين محل عبور ميكنند، به محض رسيدن به محل مورد نظر، نامرئي ميشوند و نميتوان آنان را ديد.
اين دانشمند روسي ميافزايد: ساكنان محلي اين منطقه تأكيد ميكردند كه آنان پس از جنگ جهاني دوم، در اعماق رودخانه تونگوسكا، يكسري قطعات فلزي صيقلي يافتهاند كه داراي اشكال هندسي منظمي بوده و از ماده سياهرنگ عجيبي ساخته شده است. سپس ما به رغم آنكه از آن زمان تاكنون، طبيعت دچار تغييرات بسياري شده است، با اين حال آغاز به جستجو كرديم و سرانجام يكي از اين قطعات را يافتيم كه شكل و رنگ آن با هر ماده خام ديگر فرق دارد.
دانشمندان زمينشناسي گمان ميكنند كه اين ماده، متعلق به يك سفينه فضايي بوده كه ويژگيهاي مغناطيسي ندارد و قادر به تحمل گرمايي تا 3000 درجه و نيز تحمل برخورد با شهابسنگها است.
اين منطقه كه قطعه مذكور در آن يافت شده و حدود 25 كيلومترمربع مساحت دارد، داراي ويژگيهاي خاص و استثنايي است. انسان در اين منطقه نميتواند بايستد، چون احساس ميكند حلقهاي سر او را ميفشارد. در اين منطقه قانون حرارتي نيز صادق نيست، چراكه در روز دماي حرارت هوا به 30 درجه بالاي صفر و در شب به 7 درجه زير صفر ميرسد، به گونهاي كه آب يخ ميزند. سطح پرتوافكني نيز در اين منطقه نسبت به ديگر مناطق 12 الي 15 درصد كمتر از ميزان طبيعياش است.
اين دانشمند روسي معتقد است، سفينه فضايي منهدمشده، از روي زمين بلند شده است.
وي ميافزايد: اين سفينه در 30 ژوئن سال 1908، يعني زماني كه انسان هنوز سفينه فضايي نداشت براي منهدم كردن يك ستاره دنبالهدار 200 ميلوي تني بلند شده و آن را در فضاي سيبري منهدم كرده، به اين ترتيب حيات بشر را نجات داده است.
لافبن در پايان ميپرسد: آيا اين مخلوقات غيربشري خودشان را فداي انسان كردهاند.
گفتني است، عكسهاي گرفتهشده از محل اين انفجار 8 حفره بزرگ را نشان ميدهد و مقادير معتنابهي نيز اريديوم ـ كه يك ماده فضايي است ـ در اين محل كشف شده است
توجه لطفا توجه نمائيد که خبر را از هر کجا که خوانده ايد منبع خبر را از همان آدرس بايد ذکر کنيد
منبع بازتاب
روزنامه «الشرقالاوسط» ـ چاپ لندن ـ با اعلام اين خبر افزود: اين دو ميله در نزديكي روستاي «واناوارا» كشف شده است؛ يكي از اين ميلهها در عمق 5/1 متري و در ميان جسمي يافت شده كه متعلق به يك ستاره دنبالهدار بوده و ميله دوم نيز در ميان آهن قراضههاي موجود در نزديكي ريل راهآهن پيدا شده است.
پيش از اين نيز روسها در سال 1908 ادعا كرده بودند كه در محل سقوط شهابسنگ «تونگوسكا» در سيبري بقاياي يك سفينه فضايي را يافتهاند كه ساخته دست بشر نيست.
ساكنان نزديك به محل سقوط اين شهابسنگ، اين منطقه را بديمن ميدانند، اما آنچه كه موضوع را جديتر ميسازد، اين است كه دانشمندان نيز وجود برخي چيزهاي بديمن در اين محل را نفي نميكنند، به گونهاي كه برخي از اين دانشمندان ميگويند، در يكي از مناطق نزديك به محل مذكور در سيبري، عقربههاي ساعت كندتر حركت ميكند و اين پديده ناشناختهاي است كه هنوز مطالعه و بررسي نشده است. مورد عجيب ديگر در اين محل، مشاهده اشباحي است كه به صورت آشكار حركت ميكنند.
دانشمندان مذكور تصريح كردند، آنان با چشمان خود ديدهاند، افرادي كه از اين محل عبور ميكنند، به محض رسيدن به محل مورد نظر، نامرئي ميشوند و نميتوان آنان را ديد.
اين دانشمند روسي ميافزايد: ساكنان محلي اين منطقه تأكيد ميكردند كه آنان پس از جنگ جهاني دوم، در اعماق رودخانه تونگوسكا، يكسري قطعات فلزي صيقلي يافتهاند كه داراي اشكال هندسي منظمي بوده و از ماده سياهرنگ عجيبي ساخته شده است. سپس ما به رغم آنكه از آن زمان تاكنون، طبيعت دچار تغييرات بسياري شده است، با اين حال آغاز به جستجو كرديم و سرانجام يكي از اين قطعات را يافتيم كه شكل و رنگ آن با هر ماده خام ديگر فرق دارد.
دانشمندان زمينشناسي گمان ميكنند كه اين ماده، متعلق به يك سفينه فضايي بوده كه ويژگيهاي مغناطيسي ندارد و قادر به تحمل گرمايي تا 3000 درجه و نيز تحمل برخورد با شهابسنگها است.
اين منطقه كه قطعه مذكور در آن يافت شده و حدود 25 كيلومترمربع مساحت دارد، داراي ويژگيهاي خاص و استثنايي است. انسان در اين منطقه نميتواند بايستد، چون احساس ميكند حلقهاي سر او را ميفشارد. در اين منطقه قانون حرارتي نيز صادق نيست، چراكه در روز دماي حرارت هوا به 30 درجه بالاي صفر و در شب به 7 درجه زير صفر ميرسد، به گونهاي كه آب يخ ميزند. سطح پرتوافكني نيز در اين منطقه نسبت به ديگر مناطق 12 الي 15 درصد كمتر از ميزان طبيعياش است.
اين دانشمند روسي معتقد است، سفينه فضايي منهدمشده، از روي زمين بلند شده است.
وي ميافزايد: اين سفينه در 30 ژوئن سال 1908، يعني زماني كه انسان هنوز سفينه فضايي نداشت براي منهدم كردن يك ستاره دنبالهدار 200 ميلوي تني بلند شده و آن را در فضاي سيبري منهدم كرده، به اين ترتيب حيات بشر را نجات داده است.
لافبن در پايان ميپرسد: آيا اين مخلوقات غيربشري خودشان را فداي انسان كردهاند.
گفتني است، عكسهاي گرفتهشده از محل اين انفجار 8 حفره بزرگ را نشان ميدهد و مقادير معتنابهي نيز اريديوم ـ كه يك ماده فضايي است ـ در اين محل كشف شده است
توجه لطفا توجه نمائيد که خبر را از هر کجا که خوانده ايد منبع خبر را از همان آدرس بايد ذکر کنيد
منبع بازتاب